سه شنبه بیست و دوم اسفند 1385

چهارشنبه سوری

 

دل بعضی ها چه تاریک است

خواب به چشمانشان نمی آید

مگر که خاموش کنند

چراغ

همسایه را ...

"ین لی"

.

.

.

دلم یه جوریه...انگار یه جایی مونده... ول شده... سرگردونه....

دیشب با بچه ها دالیا بودیم خوش گذشت یه عالمه خندیدم اما دلم نبود... دلم نبود و یه چیزی تو مغزم مرتب تکرار می شد... تکرار... تکرار...

میدونی من هنوزم سر حرفم واسادم ...دلم میخواد بین موندن و رفتن ، رفتنو انتخاب کنم با اینکه می دونم خیلی غریب تر میشم !خیلی ....  بالاخره باید یه راهی باشه! یه راهی واسه رفتن و برنگشتن ، واسه ثابت کردن ، واسه ثابت کردن خیلی چیزا ، واسه ثابت کردن خیلی چیزا به خیلیا و از همه بیشتر به تو ...

 

همه چیز آماده بود

درست وقت آمدنت

             تو را گم کردم

و سالهاست

هنوز

صدایت را می بینم...

.

.

.

بی خیال من یه وقتایی انقد فراموشی میگیرم که کلیت خیلی چیزا رو از اول منکر میشم... مثل همین روزا... مثل همین چیزا... مثل همین حرفا...

 

جامانده ها:

 

 امشب چهارشنبه سوریه...دلم یه عالمه آتیش بازی و شلوغبازی میخواد...  یاد  آتیش بازی پارسال به خیر...

 

 

 

                                                                                                                                                          

 

 

 

 

 

بین راه نایین اصفهان... اسفند 84   

 

نوشته شده توسط هدیه در 21:32 | | لینک به این مطلب

جمعه چهارم اسفند 1385

قول یک مسواک!

 

 

وقتی داغ هر خطا

بر پشت دستانم

باز سوز می کشد

چگونه مینوان از کلیشه ها رها شد؟

                                                                             "پیچا"

.

.

.

 

نمیدونم چرا من اصرار دارم همیشه اشتباهاتمو تکرار کنم ... تو تمام زندگیم اون وقت که باید بلند میشدم و از خودم دفاع میکردم همیشه سکوت کردم  ... تو محیط کارم 2000 بار به خودم قول دادم که اگه این دفعه منشیمون بیشتر از حدش حرف زد و تو کارم دخالت کرد همچین بزنم تو دهنش که دست و پاشو جمع کنه...نمیفهمم ریشه روانشناسی این قضیه در کجای منه که همیشه خیلی به بقیه حق میدم! و دقیقا این باعث میشه که یه مسئول جواب دادن تلفن میاد درباره کارای من مهندس نظر میده و صداشو بلند میکنه! به هر حال این دفعه ام نزدم ولی قول میدم این بار دهن اون و همکار کناریمو جوری مسواک کنم که هر وقت یادش افتادم به خودم افتخار کنم...!

 

جامانده ها:

1- و من در شگفتم! از اعتماد به نفس روزنامه خراسان با آن تیترای مضحک صفحه اولش!

2- بعد از مدتها رفتم جمعه بازار کتاب و یه دل سیر کتاب خریدم .فقط طبق معمول بدیش این بود که به علت ترس از لطف مردایی که صبح جمعه به یه انگیزه دیگه ایی میان اونجا نتونستم درست و حسابی تو کتابا بگردم و گرنه کلی کتاب دیگه خریده بودم...

3- روز مهندس مبارک!

 

 

 

نوشته شده توسط هدیه در 20:43 | | لینک به این مطلب