شنبه بیست و پنجم آبان 1387

یک داستان ساده!

حالا خراب از حيات سكوت تو

ميان ذهن من و زيارت تو

فاصله ايي ست ، فاصله ايي ست...

                                                                       "سيد علي صالحي"

.

.

.

 

دوست رفته يه شهر ديگه بخاطر گمشده ش...

من ميخام برم يه جاي ديگه واسه آرزوهام...

دوست مي گه اگه به مامانم بگي ديگه باهات حرف نمي زنم...

عقلم مي گه اگه مامانش بفهمه من دارم تنها مي رم تا آخر عمرم مي رم تو بلك ليست!...

دوست  فكر مي كنه اگه با گمشده ش زندگي كنه دنيا صورتي مي شه...

من فكر مي كنم اگه برم دنيا صورتي مي شه...

دوست از عطري كه گمشده ش واسش خريده مي زنه...

من عطرها رو مي ذارم تو كمد تا خاطره ايي نمونه...

دوست  با تلفن سرگرمه و خاطره...

من با كتاب سرگرمم و ياد...

دوست  فكر مي كنه ما داريم به آخرش مي رسيم...

من فكر مي كنم اينجا تازه اول راهه...

دوست  مي گه تو مي دوني از اينجا تا 30 سالگي چقدر راهه؟

من مي گم تو نمي دوني! به قد يه قدم كوچيكه...

دوست  مي گه زندگي يعني عاشق مي شيم ، مي رسيم و مي مونيم...

من مي گم زندگي يعني مي جنگيم تا عاشق نشيم تا نرسيم تا نمونيم...

دوست  مي گه كم تحمل شدي!

من مي گم بي تحمل شدم...

دوست  مي گه تو فكر مي كني اونجا هم ميز شماره 13 داره؟

من مي گم دارم 13 ها رو ميذارم و ميرم ، توام بذار!

من مي گم درد و دل هاي سه شنبه ها رو يادته؟

دوست  مي گه بيدار خوابيهاي جمعه ها رو چي؟

من مي گم وقتي رسيدم بيا با چشمامون فاصله ها رو بشمريم!

دوست  مي گه من تموم راه چشمامو مي بندم!

دوست  مي گه پياده روهاي گريه چي ميشه؟

من مي گم بازم پياده مي ريم م م م تا مرز گريه...

دوست  مي گه  تكليف بهت بهمن ماه چي ميشه؟

من مي گم به يادش هر سال فال بگيريم اما فقط نيمه بهمن!

دوست  مي گه يادته گفتيم مي خوايم خواستيم...

من مي گم خواستیم می رم می مونی...

دوست  منتظر يه برگه ست كه امضا كنه و بمونه...

من منتظر يه برگه ام كه امضا كنم و برم...

ديروز دوست  نوشت" از آفتاب خسته‫ام ، از آسمان ملول

                                                   عطر ترانه‫ای بفرست ای نسيم من! "

من نوشتم " دلتنگ رفتنم ، در جاده‫ای که آخر آن توی مِه گم است."

.

.

.

جامانده ها :

يه جامنوده بي ربط واسه 17 روز پيش: 8 آبان ششمين سال تولد دخترخوابگاهی و اولين روز وبلاگنويسي من بود!

يه جامنوده بي ربط تر: 24 آبان 24 ساله شدم!

يه جامونده اصلي: از همه دوستاي گلم كه به يادم بودن ممنونم...

نوشته شده توسط هدیه در 21:26 | | لینک به این مطلب

شنبه چهارم آبان 1387

بيان تصويري!

از پشت ابرها

گرمای ناگهان تو خوب است...

"ميرافضلي"

.

.

.

خب بحمدالله من در سفر اخيرم فهميدم كه بعضي از شهرهاي ايران بعلت سابقه غني تاريخيشون! هنوز سنت نياكان خودشونو حفظ كردن و روي سنگ قبراشون بيان تصويري هم انجام ميدن!

اينم نمونه هايي از اين حفظ هويت

                                                              

اين تصوير نمايي از يك سنگ قبره كه باعث ميشه چند تا برداشت از مرگ متوفي در ذهن آدم متبادر شه:

1-      متوفي  سوار بر موتور به ياد دوست دخترش گريه مي كرده  كه چشاش تار شده تصادف كرده مرده

2-      يه موتور سوار به ياد دوست دخترش تك چرخ مي زده و خون گريه مي كرده كه زده پسره رو كشته

3-      وقتي خبر مرگ متوفي رو دادن جليل آقا (پدر متوفي كه اسمش رو سنگ قبر نوشته شده)رو موتور نشسته بود و گريه مي كرده

4-      متوفي در حين تبليغ واسه چي توز موتوري تصادف كرده و مرده.

5-      متوفي سوار بر موتور بطرف بهشت رفته.

6-      ترويج فرهنگ موتور سواري

7-      و.....

تصوير بعدي!

                                                

خب تو اين تصوير علاوه بر اينكه بر لزوم ورزش تاكيد شده اين برداشتهام مياد تو ذهن كه

1-      طرف داشته فوتبال بازي مي كرده  از فرط هيجان مرده!

2-      شخص فوت شده به فوتبال علاقه داشته.

3-      شخص فوت شده كنار زمين توپ جمع كن بوده!

4-      شخص فوت شده  به كارتون فوتباليست ها علاقه داشته!

5-      متوفي مخترع شعار توپ تانك فشفشه ... بوده!

6-      متوفي سال 52 بعد از اينكه استقلال 6 تا از پرسپوليس خورده ضايع شده و مرده (تسويه حساب با استقلاليا)

7-      متوفي بر اثر اصابت يك فروند توپ مرده!

8-      ترويج فرهنگ فوتبالي

.

.

متاسفانه به علت كمبود وقت من فقط تونستم دو رديف از قبرستونو مورد بررسي قرار بدم و فقط همين عكسا رو ميتونم بذارم و خبر ندارم كه آيا  فوتهايي در اثر ختنه يا زايمان هم رو اين سنگ قبرا بيان تصويري شده يا نه ؟؟؟ 

 جامانده ها:

1-      تو مي گي ميشه؟؟؟

 

نوشته شده توسط هدیه در 11:57 | | لینک به این مطلب